Amerikan Tiyatrosu Tarihi: Kolonyal Dönemden Günümüze
Amerikan tiyatrosunun Yerli ve Afrika kökenli performans bağlamlarından kolonyal sahneye; African Grove, minstrelsy, Broadway, vaudeville, Little Theatre, O’Neill, Federal Theatre, Group Theatre, Off-Broadway, Black Arts, bölgesel tiyatro ve 2026 çağdaş sahnesine uzanan kronolojik tarihi.

Amerikan tiyatrosunun tarihi neden yalnız Broadway tarihi değildir?
Amerikan tiyatrosu çoğu popüler anlatıda Broadway, müzikal ve birkaç kanonik oyun yazarıyla özdeşleştirilir. Oysa Amerika Birleşik Devletleri’ndeki sahne kültürü Broadway’den çok önce başlamış; Yerli halkların törensel ve topluluk temelli performansları, Afrika kökenli Amerikalıların müzik-dans-anlatı gelenekleri, Avrupa kolonilerinin tiyatro pratikleri ve daha sonra gelişen profesyonel şirketler birbirinden farklı performans dünyaları oluşturmuştur. Amerikan tiyatro tarihini yalnız Avrupa dillerinde, yükseltilmiş bir sahnede oynanan oyunlarla sınırlandırmak ülkenin önemli performans geleneklerini tarih dışına iter. 12
1600 öncesi ve sonrası: Yerli performans gelenekleri nereye yerleştirilmeli?
Kuzey Amerika’nın Yerli halkları Avrupalı yerleşimciler gelmeden yüzyıllar önce dans, anlatı, tören, maske, şarkı ve topluluk ritüellerine dayalı gelişmiş performans biçimlerine sahipti. Bunları Avrupa kökenli “tiyatro” kavramına zorla eşitlemek doğru değildir; ancak Amerikan performans tarihinden dışlamak da aynı ölçüde sorunludur. Modern Native Theatre Movement’ın 1970’lerde kurumsallaşması, bu çok daha eski performans mirasını çağdaş oyun yazarlığı ve tiyatro şirketleriyle yeniden ilişkilendirdi. 34
Kolonyal Amerika: tiyatro neden tartışmalıydı?
17. ve 18. yüzyıl kolonilerinde tiyatroya yaklaşım bölgeden bölgeye değişiyordu. Püriten dinsel kültür özellikle kuzey kolonilerinde sahne eğlencesine kuşkuyla yaklaşırken güney kolonilerinde daha esnek bir ortam görülebiliyordu. Virginia’da 1665 tarihli bir mahkeme kaydı bir oyunun oynandığını gösterir; Williamsburg’da 1716-1718 civarında bir playhouse inşa edilmişti. Bu kayıtlar profesyonel tiyatrodan önce de dramatik gösterilerin kolonyal yaşamda bulunduğunu gösterir. 56
1752 Williamsburg: profesyonel Amerikan tiyatrosunun eşiği
15 Eylül 1752’de Williamsburg’da profesyonel bir topluluk tarafından gerçekleştirilen oyun, Anglo-Amerikan tiyatro tarihinin temel kurumsal eşiklerinden biri kabul edilir. Lewis Hallam çevresindeki topluluk Britanya repertuvarını kolonilere taşıdı ve daha sonra American Company olarak bilinen profesyonel turne geleneğinin oluşmasına katkıda bulundu. İlk profesyonel tiyatro böylece “ulusal Amerikan drama”dan önce, Atlantik’in iki yakası arasında dolaşan oyuncular ve repertuvar üzerinden gelişti. 78
Devrim öncesi tiyatro ve siyasal yasaklar
Tiyatro Amerikan Devrimi öncesinde hem popüler eğlence hem ahlaki ve siyasal tartışma alanıydı. Kıta Kongresi 1774’te ekonomik ve ahlaki disiplin bağlamında tiyatro ve pahalı eğlencelerden kaçınılmasını tavsiye etti. Savaş yıllarında profesyonel sahne faaliyetleri kesintiye uğrarken askerî kamplar ve politik gösteriler performans kültürünü sürdürdü. Bağımsızlık sonrasında tiyatronun “cumhuriyetçi erdem” ile bağdaşıp bağdaşmadığı tartışması yeni ulusun kültürel kimlik arayışının parçası oldu. 910
1787 The Contrast: “Amerikan” oyun yazarlığı nasıl başladı?
Royall Tyler’ın The Contrastı 1787’de profesyonel sahnede oynanan erken Amerikan komedilerinin en önemlilerinden biridir. İngiliz komedi kalıplarını kullanırken Yankee karakteri Jonathan aracılığıyla yeni cumhuriyetin davranış, sınıf ve ulusal kimlik tartışmalarını sahneye taşıdı. Erken Amerikan drama yalnız birkaç “ilk oyun”dan ibaret değildi; 17. ve 18. yüzyıllarda diyaloglar, politik dramatik metinler, maskeler ve başka parateatral biçimler de kültürel yaşamın parçasıydı. 1112
Erken Cumhuriyet: sahne ulusal kimliği nasıl üretti?
Bağımsızlık sonrasında Amerikalılar “kim oldukları” sorusuna siyaset kadar sahnede de cevap aradı. Repertuvarın büyük bölümü hâlâ Britanya kökenliydi; buna rağmen oyunların seçimi, oyuncu tipleri ve seyircinin tepkisi yeni ulusal kimliğin kurulmasına katkıda bulundu. Tiyatro hem Atlantik dünyasına kültürel bağlılığı hem Britanya’dan farklılaşma arzusunu aynı anda taşıdı. Bu ikili yapı Amerikan tiyatrosunun 19. yüzyıl boyunca sürecek temel gerilimlerinden biri oldu. 13
1821 African Grove: Amerikan tiyatro tarihinin hangi anlatısını değiştirir?
William Alexander Brown’ın New York’taki African Grove çevresinde kurduğu African Theatre, 1821’de Siyah oyuncuların Richard III performansıyla kayda geçti. Topluluk Siyah seyirciye Shakespeare ve özgün repertuvar sundu; beyaz rakiplerin düşmanlığı ve kentsel baskılar altında yalnız birkaç yıl yaşayabildi. Buna rağmen North America’daki bilinen ilk Siyah tiyatro topluluğu olarak African American theatre tarihinin kurucu kurumlarından biridir. 1415
1820–1860: yıldız oyuncu, turne ağı ve melodram
19. yüzyılın ilk yarısında ulaşım ağlarının genişlemesi tiyatro şirketlerinin ve yıldız oyuncuların kentler arasında dolaşmasını kolaylaştırdı. Edwin Forrest gibi Amerikalı yıldızlar ulusal şöhret kazanırken İngiliz oyuncular da Amerikan sahnesinde güçlü varlık sürdürdü. Melodram geniş seyirci kitlelerinin temel biçimine dönüştü; ahlaki karşıtlıklar, tehlike, kurtuluş ve görsel gösteri yeni kentli seyirciyle güçlü bağ kurdu. Tiyatro henüz New York’a indirgenmiş tek merkezli bir endüstri değildi. 1617
1830’lardan itibaren minstrelsy: “ulusal” formun ırkçı temeli
Blackface minstrelsy 1830’lardan itibaren beyaz oyuncuların yüzlerini karartarak Afrika kökenli Amerikalıları ırkçı karikatürlerle temsil ettiği son derece popüler bir eğlence endüstrisine dönüştü. Müzik, dans ve komediyi birleştiren bu biçim çoğu tarihçi tarafından ABD’de gelişen ilk özgün kitlesel tiyatral eğlence biçimlerinden biri sayılır. Tam da bu nedenle Amerikan tiyatro tarihindeki merkezi yeri rahatsız edicidir: ulusal popüler kültürün oluşumu, Siyah kültürel biçimlerin sahiplenilmesi ve aşağılayıcı ırk ideolojilerinin yayılmasıyla iç içe gelişmiştir. 1819
İç Savaş öncesi Siyah oyun yazarlığı ve kölelik karşıtı sahne
African American theatre minstrelsy’ye indirgenemez. William Wells Brown’ın The Escape; or, A Leap for Freedom gibi eserleri kölelik karşıtı anlatıyı dramatik biçime taşıdı. Kölelik, kaçış, yurttaşlık ve insanlık tartışmaları sahne ve halka açık okuma biçimleri üzerinden dolaşıma girdi. 19. yüzyıl Amerikan tiyatrosu böylece aynı anda hem ırkçı stereotipleri kitleselleştiren hem de Siyah sanatçıların bunlara karşı kendi temsil alanlarını kurmaya çalıştığı çatışmalı bir kültürel alan oldu. 20
1865 sonrası: sanayileşme tiyatroyu nasıl bir endüstriye dönüştürdü?
İç Savaş sonrasındaki hızlı kentleşme, demiryolu, göç ve tüketim ekonomisi tiyatronun üretim ölçeğini değiştirdi. New York giderek ticari merkez haline gelirken ulusal turne rotaları yapımları ülke çapına taşıdı. Yapımcılar, booking ağları ve theatre syndicate gibi ticari örgütlenmeler repertuvarın dolaşımını kontrol etmeye başladı. Amerikan eğlence sektörü tiyatro, sirk, minstrelsy, vaudeville, amusement park, daha sonra film ve radyoyu kapsayan büyük bir kültür endüstrisine dönüştü. 2122
Vaudeville ve burlesque: modern kitle eğlencesinin laboratuvarı
19. yüzyıl sonu ve 20. yüzyıl başında vaudeville farklı şarkıcı, komedyen, akrobat, dansçı, sihirbaz ve “novelty act”leri aynı programda birleştirerek geniş bir seyirci pazarı yarattı. Burlesque ise parodi, beden, toplumsal cinsiyet ve erotik imalar üzerinden daha kışkırtıcı bir eğlence alanı oluşturdu. Lydia Thompson ve British Blondes’un 1868 ABD turnesi burlesque’in popülerleşmesinde önemli eşikti. Bu biçimler daha sonra radyo, sinema, stand-up ve televizyon eğlencesinin performans diline önemli insan kaynağı ve biçimsel miras aktardı. 2324
Broadway nasıl bir coğrafyadan endüstrinin adına dönüştü?
New York’un tiyatro bölgesi 19. yüzyıl boyunca şehirle birlikte kuzeye hareket etti; elektrikli aydınlatma, ulaşım ve Times Square çevresindeki yoğunlaşma 20. yüzyıl başında Broadway’i ticari tiyatronun simgesine dönüştürdü. “Broadway” artık yalnız bir cadde değil, büyük sermaye, uzun koşu, yıldız, reklam ve ulusal turne potansiyeliyle çalışan bir üretim sistemini ifade ediyordu. Bu merkezileşme Amerikan tiyatrosuna güçlü bir ticari vitrin kazandırırken ülkenin diğer sahne kültürlerini gölgede bırakma eğilimi de yarattı. 25
1900–1915: yönetmenlik neden ayrı bir meslek oldu?
1870’lerde Amerikan playbill’lerinde “director” kredisi neredeyse yokken 1945’e gelindiğinde yönetmen yapımın tanımlanmış yaratıcı profesyonellerinden biri olmuştu. Sahne teknolojisinin karmaşıklaşması, ensemble düzeni, Avrupa yönetmen tiyatrosunun etkisi ve yapımların ölçeği bu dönüşümü hızlandırdı. David Belasco gibi isimler ayrıntılı sahne gerçekçiliği ve yapım kontrolüyle yönetmenin estetik otoritesini güçlendirdi. 2627
Little Theatre Movement: Broadway’e alternatif neden gerekti?
1910’larda ticari Broadway sisteminin dışında küçük ölçekli, deneysel ve yerel tiyatrolar çoğaldı. Chicago Little Theatre, Washington Square Players ve Provincetown Players gibi oluşumlar Avrupa modernizmini, yeni Amerikan oyun yazarlığını ve ticari yapımcıların risk almak istemediği biçimleri denedi. Little Theatre hareketi yalnız New York bohemyasının ürünü değildi; ülke çapında amatör ve yarı-profesyonel sahnelerin gelişmesine, yönetmenlik ve tasarım anlayışının yenilenmesine katkıda bulundu. 28
Provincetown Players, Susan Glaspell ve Eugene O’Neill
1915’te Provincetown’da başlayıp Greenwich Village’a taşınan Provincetown Players, Amerikan modernist dramasının temel laboratuvarlarından biri oldu. Susan Glaspell’in Triflesı toplumsal cinsiyet ve hukukun görmediği deneyimleri küçük ölçekli sahne diliyle ele alırken Eugene O’Neill’in deniz oyunları yeni Amerikan dramatik sesinin ortaya çıkışını işaret etti. O’Neill sonraki yıllarda gerçekçilikten ekspresyonizme ve trajediye uzanan deneyleriyle Amerikan oyun yazarlığının uluslararası statüsünü değiştirdi. 2930
1920’ler: modernizm, Harlem ve yeni Amerikan sahneleri
Birinci Dünya Savaşı sonrası Amerikan tiyatrosu ticari Broadway, deneysel küçük tiyatrolar, immigrant/Yiddish sahneler ve Harlem’in Siyah kültürel üretimi arasında çoğullaştı. Harlem Renaissance döneminde Angelina Weld Grimké, Georgia Douglas Johnson, Willis Richardson, Zora Neale Hurston ve başka yazarlar Siyah yaşamını minstrelsy’nin dışından temsil eden dramatik eserler üretti. Negro Little Theatre hareketi, Siyah sanatçıların kendi kurum ve seyircilerini kurma mücadelesinin önemli parçasıydı. 3132
1931 Group Theatre: Stanislavski Amerika’da nasıl dönüştü?
Harold Clurman, Cheryl Crawford ve Lee Strasberg’in kurduğu Group Theatre, ekonomik bunalım ve toplumsal kriz döneminde çağdaş Amerikan sorunlarını ele alan ensemble tiyatrosu hedefledi. Stanislavski’nin oyunculuk araştırmaları Amerikan prova kültürüne aktarılırken Strasberg’in yorumu daha sonra “Method” adıyla Actor’s Studio ve Amerikan sinemasında güçlü etki yaratacaktı. Clifford Odets’in oyunları işçi sınıfı, ekonomik baskı ve kolektif eylem tartışmalarını Broadway sahnesine taşıdı. 3334
1935–1939 Federal Theatre Project: devlet tiyatro üretirse ne olur?
Büyük Buhran sırasında Works Progress Administration altında kurulan Federal Theatre Project, işsiz tiyatro çalışanlarına maaşlı iş sağlamak ve uygun fiyatlı tiyatroyu ülke çapında seyirciye ulaştırmak amacıyla çalıştı. Opera, klasik drama, modern oyun, kukla, vaudeville, sirk ve dans dahil çok farklı üretimler gerçekleştirdi. ABD federal hükümetinin tiyatroyu bu ölçekte doğrudan örgütlediği benzersiz deney, sanatın kamu hizmeti olup olamayacağı sorusunu ülke siyasetinin merkezine taşıdı. 3536
Federal Theatre’ın Negro Units ve Living Newspaper deneyleri
FTP yalnız iş yaratmadı; Siyah sanatçılar için Negro Theatre Units kurdu ve Living Newspaper yapımlarıyla konut, sağlık, enerji ve emek gibi güncel sorunları belge, istatistik ve teatral montajla sahneledi. Orson Welles’in Harlem’deki Macbeth yapımı projenin en bilinen örneklerinden biri oldu. Projenin politik içeriği Kongre’de yoğun eleştiriye uğradı ve finansmanı 1939’da kesildi. Kısa ömrüne rağmen kamu destekli tiyatro ve ulusal erişim tartışmalarında kalıcı referans oluşturdu. 3738
1940’lar: savaş, Broadway ve Amerikan dramatik kanonu
İkinci Dünya Savaşı yılları Broadway’in ticari gücünü sürdürürken Amerikan dramasının yeni kanonunu hazırladı. Tennessee Williams’ın The Glass Menageriesi 1945’te, Arthur Miller’ın büyük eserleri ise savaş sonrasında aile, başarı miti, suçluluk ve toplumsal sorumluluk konularını merkezileştirdi. Aynı dönemde Rodgers ve Hammerstein’ın Oklahoma!ı müzikalde şarkı, dans ve dramatik olay örgüsünün daha bütünleşik kullanımının simgesi oldu. 39
1945–1960: Broadway’in “altın çağı” ve alternatiflerin doğuşu
Savaş sonrasından 1960’a uzanan dönem Amerikan drama ve müzikalinin güçlü Broadway üretimleriyle anılır. Ancak ekonomik maliyetlerin artması ve sanatsal deney ihtiyacı Off-Broadway, daha sonra Off-Off-Broadway ve bölgesel tiyatronun gelişmesini hızlandırdı. Böylece Amerikan tiyatrosunun kurumsal haritası tek merkezli ticari modelden kâr amacı gütmeyen, küçük ölçekli ve ülke çapında dağılan yapılara doğru genişledi. 4041
1959 A Raisin in the Sun: Broadway’de temsil neden değişti?
Lorraine Hansberry’nin A Raisin in the Sunı 1959’da Broadway’de Siyah aile yaşamını, konut ayrımcılığını, kuşak çatışmasını ve Amerikan rüyasını merkezine alan tarihsel bir başarı kazandı. Lloyd Richards’ın yönetmenliği de Broadway’de Afrikalı Amerikalı yönetmenler açısından önemli eşikti. Oyun, Siyah tiyatronun yalnız beyaz kurumların “ırk sorunu” repertuvarı olmadığını; kendi aile, tarih ve estetik tartışmalarını ana sahneye taşıyabileceğini gösterdi. 4243
1950’ler ve 1960’lar: Off-Broadway neden büyüdü?
Daha küçük salonlar, daha düşük maliyet ve farklı sendikal koşullar Off-Broadway’i ticari Broadway dışında yeni oyunların gelişebildiği önemli alan haline getirdi. Edward Albee gibi yazarlar burada görünürlük kazandı. Kısa süre sonra kafeler, loftlar, kiliseler ve küçük performans mekânlarında gelişen Off-Off-Broadway, tiyatronun mekân, seyirci ve üretim hiyerarşilerini daha radikal biçimde sorguladı. 44
1960’ların deneysel kolektifleri: tiyatro nasıl “grup” tarafından yaratıldı?
Open Theater, Living Theatre, Performance Group ve San Francisco Mime Troupe gibi topluluklar hiyerarşik ticari üretime karşı ensemble, kolektif yaratım, fiziksel çalışma ve politik eylemi öne çıkardı. 1960’ların karşı-kültür değerleri prova yöntemlerini ve seyirci ilişkisini değiştirdi. Bu miras daha sonra Spiderwoman Theater, Split Britches, SITI Company, Tectonic Theater Project ve başka devised theatre topluluklarına taşındı. 4546
Black Arts Movement: tiyatro neden kültürel öz-yönetim talep etti?
1960’larda Civil Rights Movement ve Black Power’ın yükselişi Siyah tiyatroda kurum, seyirci ve estetik tartışmasını radikalleştirdi. Amiri Baraka ve Black Arts Movement çevresi beyaz ticari kurumların onayına bağlı olmayan Siyah tiyatro alanları savundu. Bu düşünce W. E. B. Du Bois’nın “about us, by us, for us, near us” ilkesinin yeni siyasal koşullardaki devamıydı. Siyah tiyatro artık yalnız temsil talep etmiyor, üretim araçlarının ve estetik ölçütlerin kontrolünü de tartışıyordu. 4748
1960’lardan 1980’lere bölgesel tiyatro hareketi
Ford Foundation destekleri, Theatre Communications Group gibi ağlar ve yerel kurumların büyümesiyle kâr amacı gütmeyen profesyonel regional theatre ABD’nin birçok kentinde kalıcılaştı. Guthrie Theater, Arena Stage ve başka kurumlar Broadway’e alternatif sürekli yapım merkezleri oluşturdu. Zamanla bu tiyatrolar yeni oyun geliştirme, commissioning ve dramaturji için ülke çapında bir altyapı yarattı; oyunların Broadway’e gitmeden önce bölgesel kurumlarda gelişmesi yaygınlaştı. 4950
Native Theatre Movement: 1970’lerde hangi tarih yeniden görünür oldu?
1970’lerde Native American theatre şirketlerinin kurulması, Yerli oyun yazarlarının çağdaş sahnede daha görünür hale gelmesini sağladı. Hanay Geiogamah gibi sanatçılar Yerli deneyimini dışarıdan antropolojik temsil yerine kendi topluluklarının perspektifinden sahneye taşıdı. Hareketin üretim ve yayın olanakları uzun süre sınırlı kaldı; ancak çağdaş Native theatre Amerikan tiyatrosunun başlangıcında dışlanan Yerli performans tarihini modern dramatik ve performatif biçimlerle yeniden ilişkilendirdi. 51
1980’ler: August Wilson Amerikan tarihini nasıl yeniden yazdı?
August Wilson’ın daha sonra Pittsburgh Cycle olarak anılan on oyunluk projesi 20. yüzyılın her on yılını büyük ölçüde Afrikalı Amerikalı karakterlerin yaşamı üzerinden dramatize etti. Ma Rainey’s Black Bottom, Fences ve diğer eserler aile, göç, emek, müzik, ırkçılık ve tarihsel hafızayı bir araya getirdi. Wilson’ın başarısı Siyah tiyatronun Amerikan ulusal tarihinin “özel bir alt alanı” değil, o tarihin merkezî anlatılarından biri olduğunu gösterdi. 5253
AIDS krizi ve queer tiyatro
1980’ler ve 1990’larda AIDS krizi Amerikan tiyatrosunun beden, ölüm, aktivizm, cinsellik ve kamusal sessizlikle ilişkisini değiştirdi. Performance art ve queer sahne pratikleriyle birlikte Larry Kramer’ın The Normal Heartı ve Tony Kushner’ın Angels in Americası hastalığı yalnız bireysel trajedi değil politik ve toplumsal kriz olarak sahneledi. Queer sanatçılar ana akım kurumların dışında geliştirdikleri performans dillerini giderek daha görünür ulusal sahnelere taşıdı. 54
1990’lar: Broadway küresel marka, Amerikan tiyatrosu çoğul ağ
1990’larda Broadway turizm, kurumsal yatırım ve büyük ölçekli müzikallerle küresel kültür markasına dönüşürken Amerikan tiyatrosunun üretim ekolojisi aynı anda daha da dağıldı. Regional theatre, üniversiteler, festivals, Off-Broadway ve bağımsız topluluklar yeni oyunların geliştirilmesinde kritik hale geldi. Bu çok merkezli yapı Amerikan tiyatrosunun ticari başarı ile nonprofit sanat üretimi arasındaki karşılıklı bağımlılığını güçlendirdi. 5556
2000’ler: Amerikan sahnesinde kimlerin hikâyesi genişledi?
21. yüzyılın ilk yıllarında African American, Latinx, Asian American, Native, immigrant ve queer sanatçıların kurum ve repertuvar içindeki görünürlüğü arttı; ancak temsil, liderlik ve finansman eşitsizlikleri ortadan kalkmadı. Yeni oyun geliştirme programları farklı kimliklerden yazarları ulusal ağlara taşırken devised theatre ve belgesel performans dramatik metnin tek üretim merkezi olmadığı modelleri güçlendirdi. Amerikan tiyatrosunun “ulusal” kimliği giderek tek bir kültürel merkez yerine birbiriyle kesişen toplulukların mücadelesi üzerinden tanımlandı. 5758
2010’lar: Hamilton, Black Lives Matter ve tarih anlatısının dönüşümü
2010’larda Amerikan tarihinin sahnede kimler tarafından ve hangi bedenlerle temsil edildiği merkezi tartışmalardan biri oldu. Hamilton kurucu babalar anlatısını hip-hop, R&B ve çoğunluğu beyaz olmayan oyuncu kadrosuyla yeniden kurarken Black Lives Matter hareketi tiyatro kurumlarının repertuvar, işe alım, liderlik ve seyirci politikalarını sorguladı. African American theatre araştırmalarının güncel baskıları da BLM, Black Queer Drama ve çağdaş Siyah performansın ana tarih anlatısındaki yerini özellikle vurgular. 5960
2020: pandemi Amerikan tiyatrosunun ekonomik modelini nasıl açığa çıkardı?
COVID-19 kapanmaları Broadway’den küçük bölgesel sahnelere kadar canlı performansı durdurdu ve tiyatro çalışanlarının güvencesizliğini görünür hale getirdi. Dijital okuma, streaming ve çevrimiçi performans geçici üretim alanları sağladı; ancak canlı tiyatronun gelir modelinin bilet, bağış ve sürekli fiziksel buluşmaya ne kadar bağımlı olduğu ortaya çıktı. Yeniden açılma sonrasında seyirci alışkanlıkları, maliyetler ve kurumların sürdürülebilirliği Amerikan tiyatrosunun temel sorunları arasında kaldı. 61
2020’lerde regional theatre ve yeni oyun geliştirme
Amerikan regional theatre sistemi 21. yüzyılda yalnız yerel repertuvar sunan bir ağ değil, oyun yazarlarının eserlerini commission, workshop ve premiere aşamalarından geçiren büyük bir geliştirme altyapısıdır. Artistic director, dramaturg, literary manager, yönetmen, oyuncu ve tasarımcıların işbirliği yeni metnin oluşumuna doğrudan katılır. Bu sistem Broadway ile rekabet etmekten çok onunla ve bağımsız sahnelerle karmaşık bir dolaşım ilişkisi kurar. 62
2026’da Amerikan tiyatrosunu nasıl tanımlamak gerekir?
2026 itibarıyla Amerikan tiyatrosu tek bir merkez, estetik veya finansman modeliyle açıklanamaz. Broadway hâlâ küresel ticari vitrin konumundadır; Off-Broadway ve deneysel topluluklar biçimsel yenilik üretir; regional ve nonprofit kurumlar yeni oyun geliştirme ile yerel seyirci ilişkisini taşır; African American, Native, Latinx, Asian American, queer ve göçmen tiyatro gelenekleri ulusal repertuvarın sınırlarını sürekli yeniden tanımlar. Amerikan tiyatrosunun temel özelliği bu çoğulluğun eşitsiz fakat üretken bir kurumlar ağı içinde yan yana var olmasıdır. 6364
Sonuç: Amerikan tiyatrosunun dünya tiyatrosundaki yeri
Amerikan tiyatrosunun küresel etkisi Broadway müzikallerinden çok daha geniştir. Star sistemi, ticari turne ağı, minstrelsy’nin sorunlu kitlesel mirası, vaudeville, Little Theatre modernizmi, O’Neill ve Amerikan dramı, Stanislavski’nin Method’a dönüşümü, Federal Theatre’ın kamu sanatı deneyi, Off- ve Off-Off-Broadway, Black Arts, regional theatre, devised performance ve çağdaş kimlik politikaları birbirine eklenen tarihsel katmanlardır. Bu tarih aynı zamanda “Amerikan” kelimesinin kimleri kapsadığı üzerine süren bir mücadeledir. Sahne, ülkenin ulusal mitlerini hem üretmiş hem de bu mitlerin dışarıda bıraktığı toplulukların onları yeniden yazdığı en güçlü kamusal alanlardan biri olmuştur. 6566
Kaynakça
- Brad Kent; David Kornhaber (eds.). Introduction, The Cambridge Companion to Modernist Theatre, Cambridge University Press (2025), s. ilgili bolumler · Bağlantı
- Michael Patterson. Introduction, Strategies of Political Theatre, Cambridge University Press (2003), s. ilgili bolumler · DOI · Bağlantı
- Don B. Wilmeth; Christopher Bigsby (eds.). The Cambridge History of American Theatre, Volume 1: Beginnings to 1870, Cambridge University Press (1998), s. pp. 543 · DOI · Bağlantı
- Bruce McConachie. American theatre in context, from the beginnings to 1870, The Cambridge History of American Theatre, Vol. 1, Cambridge University Press (1998), s. pp. 111-181 · DOI · Bağlantı
- Peter Davis. Plays and playwrights: to 1800, The Cambridge History of American Theatre, Vol. 1, Cambridge University Press (1998), s. pp. 216-249 · DOI · Bağlantı
- Mary Henderson. Scenography, stagecraft, and architecture in the American theatre: beginnings to 1870, The Cambridge History of American Theatre, Vol. 1, Cambridge University Press (1998), s. pp. 373-423 · DOI · Bağlantı
- Jeffrey H. Richards. American identities and the transatlantic stage, Drama, Theatre, and Identity in the American New Republic, Cambridge University Press (2005), s. pp. 17-34 · DOI · Bağlantı
- Gary Richardson. Plays and playwrights: 1800-1865, The Cambridge History of American Theatre, Vol. 1, Cambridge University Press (1998), s. pp. 250-292 · Bağlantı
- Joseph Roach. The emergence of the American actor, The Cambridge History of American Theatre, Vol. 1, Cambridge University Press (1998), s. pp. 338-372 · Bağlantı
- Don B. Wilmeth; Christopher Bigsby (eds.). The Cambridge History of American Theatre, Volume 2: 1870-1945, Cambridge University Press (1999), s. ilgili bolumler · Bağlantı
- Thomas Postlewait. The Hieroglyphic Stage: American Theatre and Society, Post-Civil War to 1945, The Cambridge History of American Theatre, Vol. 2, Cambridge University Press (1999), s. ilgili bolumler · Bağlantı
- John Frick. A Changing Theatre: New York and Beyond, The Cambridge History of American Theatre, Vol. 2, Cambridge University Press (1999), s. ilgili bolumler · Bağlantı
- Warren Kliewer. Directors and Direction, The Cambridge History of American Theatre, Vol. 2, Cambridge University Press (1999), s. pp. 514-536 · DOI · Bağlantı
- Lauren Rabinovitz (ed.); chapter by author in volume. Minstrel Shows and Blackface, The Cambridge History of American Popular Culture, Cambridge University Press (2026), s. ilgili bolumler · Bağlantı
- David Monod. Vaudeville and Burlesque, The Cambridge History of American Popular Culture, Cambridge University Press (2026), s. ilgili bolumler · Bağlantı
- Dorothy Chansky. The Little Theatre Movement in the United States, Susan Glaspell in Context, Cambridge University Press (2023), s. pp. 108-115 · DOI · Bağlantı
- Library of Congress. Coast to Coast: The Federal Theatre Project, 1935-1939, Library of Congress (2026), s. ilgili bolumler · Bağlantı
- Barry B. Witham. The Federal Theatre Project: A Case Study, Cambridge University Press (2003), s. pp. 190 · Bağlantı
- Samuel A. Hay. African American Theatre, Cambridge University Press (1994), s. ilgili bolumler · DOI · Bağlantı
- Jonathan Shandell. The Negro Little Theatre Movement, The Cambridge Companion to African American Theatre, Cambridge University Press (2023), s. pp. 103-118 · DOI · Bağlantı
- Harry J. Elam Jr.. Cultural capital and the presence of Africa: Lorraine Hansberry, August Wilson, and the power of black theater, The Cambridge History of African American Literature, Cambridge University Press (2011), s. ilgili bolumler · Bağlantı
- Harvey Young (ed.). The Cambridge Companion to African American Theatre, Second Edition, Cambridge University Press (2023), s. ilgili bolumler · Bağlantı
- Don B. Wilmeth; Christopher Bigsby (eds.). The Cambridge History of American Theatre, Volume 3: Post-World War II to the 1990s, Cambridge University Press (2000), s. ilgili bolumler · Bağlantı
- Arnold Aronson. American Theatre in Context: 1945-Present, The Cambridge History of American Theatre, Vol. 3, Cambridge University Press (2000), s. pp. 87-162 · DOI · Bağlantı
- Don B. Wilmeth; Christopher Bigsby (eds.). A Changing Theatre: Broadway to the Regions, The Cambridge History of American Theatre, Vol. 3, Cambridge University Press (2000), s. pp. 163-293 · Bağlantı
- Julia Listengarten; Stephen Di Benedetto. Introduction, The Cambridge Companion to American Theatre since 1945, Cambridge University Press (2021), s. pp. 1-16 · DOI · Bağlantı
- Timothy Youker. Experimental Collectives of the 1960s and Their Legacies, The Cambridge Companion to American Theatre since 1945, Cambridge University Press (2021), s. ilgili bolumler · Bağlantı
- David A. Crespy. El Jardin Magico: Commissions, Collaboration, and New Play Development in American Regional Theatre, The Cambridge Companion to American Theatre since 1945, Cambridge University Press (2021), s. ilgili bolumler · Bağlantı
- Ann Haugo. American Indian theatre, The Cambridge Companion to Native American Literature, Cambridge University Press (2006), s. ilgili bolumler · Bağlantı
